KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2012/3492 E., 2012/10126 K.·Mahkemesi :sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2012
Karar Metni
422 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde kira parasının 01/08/2010 gününden başlayarak aylık brüt 6056 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dava dilekçesinde kira parasının 01/08/2010 gününden başlayarak aylık brüt 6056 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 01/08/2010 gününden itibaren hak ve nesafete göre KDV dahil 4602 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmaz, İstanbul/Güngören/Merter İş Merkezi'nde bodrum katta 900 m² alanlı kumaş deposudur.
Davacının gösterdiği 7 emsaldan sadece 3 tanesi incelenmiş, diğer 4 tane emsal incelenmemiş, somut bir değerlendirmesi yapılmamış, davalı tarafın göstermiş olduğu emsallerinde somut emsal olup olmayacakları değerlendirilmesine girilmemiş, bilirkişilerce re'sen emsal araştırması da oluşturulmamış, rapor soyut ve genel ifadeli olarak düzenlenmiş olup, hükme esas almaya yeterli değildir.
Anayasa Mahkemesinin 6570 sayılı Yasanın 2 ve 3.maddelerinin iptaline ilişkin 26.3.1963 tarih ve 3/67 sayılı kararı ile, 6570 sayılı yasanın kira parasındaki “sınırlı artış” ilkesini ortadan kaldırılmamıştır. Bununla birlikte kira parasının tesbiti yöntemini belirleyen 18.11.1964 tarih ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kira parasının “hak ve nesafete uygun” seviyede takdiri ile “sınırlı artışı” öngörülmektedir. O nedenle kira parasının tesbiti bir sınırlamadır ve hakim kira parasını takdir ederken bunun bir sınırlama olduğunu gözetmelidir.
18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca hakim bu sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, bilirkişilerce re'sen de emsal arştırması yapılmalı böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak,
dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenerek, mahkemece bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2012/3492, K. 2012/10126, 16 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama