KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2012/4023 E., 2012/9080 K.·Mahkemesi:sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2012
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde 5.698,99 TL borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacının köydeki meskeninde aboneli olarak elektrik kullandığı, 2003 yılına ilişkin hiçbir borcu olmadığı halde borç tahakkuk ettirildiğini belirterek, borçlu olmadığının tespitini istemiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.Dava konusu taşınmaz mesken olup, davacı ile davalı arasında mesken abone sözleşmesi vardır.
Davacı, bu taşınmazda kullanılan elektriğe ilişkin borçlu bulunmadığının tespitini istemiştir.
4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.
Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasanın değişik 11/A maddesi kapsamında sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.4077 sayılı yasının 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.Öyle ise mahkemece davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken,
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2012/4023, K. 2012/9080, 5 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama