KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2012/4207 E., 2012/8694 K.·Mahkemesi:sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2012
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde 4.168,04 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, İçişleri Bakanlığının 15.05.2000 tarih ve 1014 sayılı genelgesi ile Köye Dönüş ve Rehabilitasyon Projesi kapsamında davalıya ... Valiliği tarafından ayni yardım karşılığı olarak verilen inşaat malzemelerinin sözleşmeye uygun olarak kullanılmadığından bedeli 4168,04 TL'nin tahsili istenilmiştir.Davalı, köyde hafta sonları ve tatil zamanı kaldığını, Valilikten aldığı malzeme ile amacına uygun olarak evi inşa ettiğini ancak ... İl Özel İdaresinde çalışması nedeniyle ... merkezde oturmak zorunda olduğunu, çocuklarının okuduğunu bu nedenlerle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının köye yerleşmek niyetinde olduğu ve aldığı yardımlar ile köye ev yaptığı işi gereği ... merkezde kaldığı, köyde taşınmazlarının bulunduğu gerekçesi ile davalının şartnameye aykırı hareket etmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, davalının Köye Dönüş Rehabilitasyon Projesi (KDRP) kapsamında 15.07.2002 tarihli ...
Valiliğine yaptığı başvuru sonrasında, taraflar arasında imzalanan Köye Dönüş Projesine ait şartname gereğince 03.07.2002 ve 14.09.2002 tarihlerinde ... köyünde ev inşa etmek üzere malzeme aldığı anlaşılmaktadır.Köye Dönüş Projesine ait Şartnamenin 8. ve 9. maddelerinde, "söz konusu proje kapsamında davacı idare tarafından davalıya köyüne geri dönüp yerleşmek şartıyla verilen inşaat malzemeleri ile davalının köyde betonarme ev inşa etmediği veya köye dönüp yerleşmediğinin anlaşılması durumunda geri ödeneceği" kararlaştırılmıştır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2012/4207, K. 2012/8694, 2 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama