KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2012/4581 E., 2012/9570 K.·Mahkemesi:asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2012
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde şimdilik 20.000,00 TL ecrimisil ve müdahalenin men'i faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ile hissedar oldukları konutdan 10 yıldır davalının yararlandığı, dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık ecrimisil bedeli olarak ıslahla 30.720 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda 38.400 TL ecrimisile hükmetmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Ecrimisil davaları haksız fiil benzeri davalar olup, ecrimisil miktarının en çoğu tam kar mahrumiyeti, en azı ise asgari kira bedelidir.HUMK.'nun 275.maddesi "Mahkeme; çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü getirmiştir.Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanakları olan özel ve somut nedenleri belirtmek zorundadır. Ayrıca, raporun denetime elverişli olması da gerekir.
Somut olayda; yerleşmiş yargısal ilkeler doğrultusunda kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, dava konusu taşınmazların emsallerde değerlendirilerek saptanan dönem ecrimisil miktarına Toptan Eşya Fiat Endeksinin (TEFE’nin) tamamı yansıtılmak suretiyle belirlenecek miktardan az olmamak koşuluyla bulunacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekir. Eğer, TEFE uygulanmadan ecrimisil hesabı yapılacaksa, bunun nedenleri bilirkişi raporunda somut verilerle açıkça belirlenmelidir.Mahkemece; yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bundan ayrı olarak, hakim taleple bağlı olup, talep dışında veya talebi aşacak şekilde karar veremez (HUMK.md.74 vd.).
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2012/4581, K. 2012/9570, 10 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama