KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2012/5275 E., 2012/8718 K.·Mahkemesi:asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2012
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 7.500 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Karşılık dava dilekçesinde ise; 18.000.00 TL ecrimisilin tahsili talep ve dava edilmiştir. Mahkemece davanın kabulü, karşılık davanın ise reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalılar (k.davacılar) tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Davada, müşterek muristen intikal eden dükkanların davalılar tarafından kiraya verilerek gelir elde edildiği ileri sürülerek geçmiş beş yıl için şimdilik 7 500,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.Karşılık dava dilekçesinde ise, davalılardan ... 'e ait meskenin davacılar (karşılık davalılar) tarafından haksız işgal edildiği nedeniyle geçmiş beş yıl için 18000,00 TL ecrimisilin tahsili talep ve dava edilmiştir.
Mahkemece, asıl davanın kabulüne; karşılık davanın ise intifadan men koşulunun gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Kural olarak paydaşlar intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler.Somut olayda, karşılık davanın konusunu oluşturan mesken davalı (karşı davacı) ... adına kayıtlı olup davacılar (karşı davalılar) gelini ve torunlarıdır.
Bu durumda intifadan men şartının gerçekleşmesi değil ancak malikin muvaffakatini geri aldığı tarihin saptanması gerekmektedir. Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın kullanıldığı dönem itibariyle malikin karşılık dava tarihinden önceye ilişkin olarak muvaffakatini geri aldığı ispatlanmış değildir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2012/5275, K. 2012/8718, 2 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama