KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2012/5363 E., 2012/9048 K.·Mahkemesi:aile Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2012
Karar Metni
241 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, davalı ile boşandığını, lehine 300,00 TL yoksulluk nafakasının hüküm altına alındığını, geçen zaman içerisinde davalının ...
A.Ş'de çalışmaya başladığını, kendisi ile aynı gelire sahip olduğunu belirterek, yoksulluk nafakasının kaldırılması isteminde bulunmuştur.Mahkemece,davalı eşin asgari ücret düzeyinde çalıştığı yoksulluktan kurtulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.Ancak, Türk Medeni Kanununun 176/4.maddesine göre.
"Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir". Dosya kapsamından davalının ... A.Ş'de işçi olarak çalışmaya başladığı, almış olduğu maaş ve çekmiş olduğu avanslar dikkate alındığında yoksulluğun tamamen kalktığı söylenemez.
Mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu anlaşılmaktadır.O halde; çoğun için de az da vardır kuralı gereğince nafakanın kaldırılması isteminin azaltılması istemini de kapsadığı gözetilerek, davalının yaptığı iş gereği yoksulluğu ortadan kalkmasa bile mali durumunun olumlu yönde değiştiği dikkate alınarak nafakada hakkaniyete uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken davanın tümden reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz,
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2012/5363, K. 2012/9048, 4 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama