Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/9680 K.2012/13546

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, velayeti davacıya verilen müşterek çocuklar için ödenen 250'şer iştirak nafakasının 1.000'er TL'ye, 500 TL yoksulluk nafakasının ise 1.000 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.Davalı vekili cevabında, davalının yeniden evlendiğini, masraflarının arttığını, miktarın fazla olduğunu beyan etmiştir.Mahkemece;

davanın kısmen kabulü ile 250'şer TL iştirak nafakasının 400'er TL'ye, 500 TL yoksulluk nafakasının 800 TL'ye artırılmasına karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, davacı kadının inşaat şirketinde inşaat mühendisi olarak çalıştığı, 1.650 Tl aldığı, davalının ise şirkette çalıştığı, 3.559 TL maaş aldığı,

evlendiği tesbit edildiğine göre boşanma kararından 2 yıl sonra davalı kocanın ödeme gücünü aşacak şekilde ve davacının ihtiyacını karşılamanın ötesinde, gerektiğinden fazla yoksulluk nafakası ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır.Bu durumda, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre, özellikle önceki nafaka tarihinden sonra ÜFE artış oranları dikkate alındığında, takdir edilen yoksulluk nafakası fazla olup, TMK'nun 4.maddesi kapsamında hakkaniyete uygun bulunmamıştır.