KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2013/12340 E., 2013/16001 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2013
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
....
Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı, maliki olduğu minibüsün dava dışı kişiye 13.06.2008 tarihinde resmi satışını yaptığını, resmi satış yapılana kadar ki süreçte aracın bir başka üçüncü kişinin zilyetliğinde bulunduğunu, üçüncü kişi tarafından aracın 27.03.2008 tarihinde davalıya tamir ettirildiğini, tamir bedelinin ödenmemesi nedeniyle davalı tarafından aleyhine icra takibi başlatıldığını, aracın tamir bedelinden tamir ettirenin sorumlu olduğunu öne sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, aracı tamir ettiren davacı olmasa dahi tamir tarihi itibariyle aracın mülkiyeti davacıda olduğundan davacının işleten sıfatıyla sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dava, araç tamirinden kaynaklanan ve istenilen miktar borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.
BK'nun 355. (TBK. 470) ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi; yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, işsahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşme şeklinde tanımlanmıştır.
Somut olayda; taraflar arasında araç tamirine dair yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Davacı aracı üçüncü kişinin tamir ettirdiğini öne sürmüştür. Davalı ise, araç tamir bedelini işleten sıfatıyla davalıdan istemekte, davacının işsahibi olduğunu iddia etmemektedir. Davalı ile aracı tamir ettiren üçüncü kişi arasındaki sözleşmenin eser sözleşmesi olduğu gözetildiğinde, araç tamir bedelinden sözleşmenin tarafı üçüncü kişinin sorumlu olduğu kuşkusuzdur.
.../...
-2-
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2013/12340, K. 2013/16001, 14 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama