Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/13620 K.2013/13056

Davacı ... ile davalı ...Ş. aralarındaki tazminat davasına dair Küçükçekmece 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.10.2012 günlü ve 2012/220 E.- 2012/568 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 18.04.2013 günlü ve 2013/4844 E.- 2013/6713 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava, hayvan sahibinin sorumluluğu nedeniyle maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 1.634,50 TL maddi tazminat ile 2.500 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek faiziyle tahsiline ilişkin hüküm davacı tarafça temyiz edilmiş ve Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 15.12.2011 günlü ve 2010/11581 Esas 2011/13581 Karar sayılı ilamı ile “…Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sadece aktif dönem için zarar hesabı yapılmış, davacının sigortalı bir işte çalışmadığı için pasif dönemde, gelir elde etmeyeceği kabul edilerek zarar hesabı yapılmamıştır. Ancak, Dairemizin yerleşik uygulamaları da dikkate alınarak, pasif dönemde de davacının asgari ücret düzeyinde gelir sağlayacağı kabul edilmek suretiyle maddi tazminatın kapsamının belirlenmesi ve hüküm altına alınması gerekir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece bilirkişiden pasif döneme ilişkin ek rapor aldırılmış ve yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, 22.980,91 TL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek faiziyle tahsiline, manevi tazminata ilişkin hükmün kesinleşmiş olması nedeniyle bu konuda hüküm verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm davalı tarafça temyiz edilmiş ve Dairemizin 18.04.2013 günlü ve 2013/4844 Esas 2013/6713 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Davalı taraf, bu defa karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı ..., davalı şirketin bahçesinde bulunan köpeklerden kaçarken düşerek, sağ elinin parmaklarının kırılması nedeniyle, 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 28.07.2006 günlü raporunda belirlendiği üzere % 11,3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiştir.

Mahkemece raporları hükme esas alınan aktüerya bilirkişisi, bozma öncesi alınan 18.02.2008 tarihli raporunda; bilinen (aktif) devredeki zararı 15.154 TL olarak, bilinmeyen (pasif) 7 yıllık (1.1.2008 ila 2014 yılı arası) süredeki zararı ise “4.386 TL (bilinen son bir yıllık kazancı) x 1,1000 (artış katsayısı) x 0,909090901 (iskonto katsayısı) x 7 (yıl) = 33.852 TL” olarak hesaplanmış ve her iki dönemi topladıktan sonra davacının maluliyet oranı (%11,3) ve davalının kusur durumu (% 25) gözetilerek işgücü kaybı nedeniyle davacının uğradığı zararı 1.634,50 TL olarak belirlenmiştir.

Bozma sonrasında aynı bilirkişiden alınan 13.08.2012 tarihli ek raporda ise; sadece bilinmeyen (pasif) 18 yıllık (1.1.2008 ila 2026 yılı arası) süredeki zarar “4.386 TL (bilinen son bir yıllık kazancı) x 1,1000 (artış katsayısı) x 0,909090901 (iskonto katsayısı) x 18 (yıl) = 789.480 TL” olarak hesaplanmış ve bilinen dönemle (15.154 TL) toplandıktan sonra davacının maluliyet oranı (%11,3) ve davalının kusur durumu(% 25) gözetilerek işgücü kaybı nedeniyle davacının uğradığı zararı 22.980,91 TL olarak belirlenmiştir.

Şu durumda, bozma sonrası alınan raporda sadece bilinmeyen (pasif) dönemin süresi (7 yıl yerine 18 yıl olarak) değişmesine rağmen, bu dönemdeki zararın hesap hatası sonucunda fazla olarak hesaplandığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; bilirkişiden yeniden rapor aldırılarak, davacının işgücü kaybı nedeniyle talep edebileceği maddi tazminat miktarının belirlenmesi ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, hesap hatasını içeren raporu esas alan mahkeme kararının zuhulen onandığı anlaşılmaktadır.