KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2013/15585 E., 2013/18176 K.·Mahkemesi :aile Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2013
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların ....03.2011 tarihinde evlendiklerini, ancak yaklaşık ... aydır ayrı yaşadıklarını müşterek çocuğun da müvekkili ile birlikte kaldığını iddia ederek, bakımı için müşterek çocuk Berat lehine aylık 300 TL tedbir nafakasının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesi ile; davacı kadının haklı bir sebep olmadan evi terk ettiğini, bu nedenle tam kusurlu olduğunu, kendisinin ise asgari ücretle çalıştığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere müşterek çocuk Berat için aylık 100,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
TMK'nun 197.maddesi gereği ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası talebinde bulunabilir.
Ayrıca, TMK'nun 327/... maddesine göre, çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından sağlanır.
Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder (TMK.md.328/...).
Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir (TMK.md.329/...).
Nafaka takdir edilirken, tarafların ekonomik, sosyal ve mali durumları ile davacı ile çocukların ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.
Dosya içeriğine göre, davacının ev hanımı olup, herhangi bir gelirinin bulunmadığı davalının ise bir markette işçi olarak çalıştığı ve aylık 700 TL civarı geliri olduğu, müşterek çocuğun ........2012 doğumlu olup henüz ... aylık olduğu anlaşılmıştır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2013/15585, K. 2013/18176, 18 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama