Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/17196 K.2014/1653

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davalı babanın iki çocuk için ödediği aylık 100'er TL iştirak nafakasının çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığı, yetersiz kaldığı ileri sürülerek, nafakanın 400'er TL'ye çıkarılması talep edilmiş; mahkemece, davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek, 100'er TL artırımla nafakanın aylık 200'er TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan nafaka belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte, velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Nafaka takdir edilirken tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 15.05.2009 tarihli karar ile boşandıkları; 2000 ve 2002 doğumlu müşterek çocukların velayetinin anneye verildiği, bu davanın ise 06.11.2012 günü açıldığı, davacı annenin öğretmen olduğu; davalı babanın ise mühendis olup iki ortaklı bir şirketin ortağı olduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, hali hazırda ödenen nafakanın belirlendiği tarihle eldeki davanın açıldığı tarih arasında 3 yıl gibi bir zamanın geçmesi, ekonomik göstergelerdeki değişim nazara alındığında; artırılan nafaka miktarı az olup, TMK'nın 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.