Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/17225 K.2014/1559

Taraflar arasında görülen ziynet alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların 21.06.2011 tarihinde boşandıklarını, düğün töreninde davacıya takılan 5 adet 20 gr. bilezik, 30 adet çeyrek altın, 4 adet 100'lük ata lira altını, 8 adet ata lira altını, 4 adet reşat altını, 1 adet reşat 5 li altının davalı tarafta kaldığını belirterek, ziynet eşyalarının aynen davacıya iadesini, aynen iade mümkün olmadığı taktirde ziynet eşyalarının değerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı tarafça talep edilen ziynet eşyaları bedeli olan 13.330,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından taleplerinin aynen iade, aynen iade mümkün olmazsa bedelin iadesine ilişkin olduğu, mahkemece talepleri doğrultusunda karar verilmediği gerekçesiyle, temyiz edilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi (HUMK.388.md), hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde ziynet eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedellerinin tahsilini istemiştir. Mahkemece, ziynet eşyaların bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ziynet eşyaları nitelikleri gereği piyasadan aynen temini mümkün olan yani misli eşya olduklarından aynen iadesi her zaman mümkün olabilecek türden eşyalardır. Bu nedenle mahkemece talep olmasına rağmen aynen iadeye hükmedilmeksizin sadece bedele hükmedilmesi doğru değildir.

Mahkemece ziynet eşyalarının aynen iadesine (ayar, adet ve gramları ile birlikte hükümde tek tek belirtilerek) olmadığı takdirde bilirkişi tarafından belirlenen miktarın hüküm altına alınmasına karar verilmesi gerekirken, sadece bedele ilişkin hüküm kurularak davalının infaz sırasında seçimlik hakkının kullanılmasının (aynen iade veya bedeli tercih etmesi) bertaraf edilerek ve ayrıca HUMK 388 ve HMK 297 maddesine aykırı infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.