Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/17802 K.2014/2898

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, hayvancılık işiyle uğraşan müvekkilinin, davalı E.. Ö..'in hayvanlarının çobanlığını yapan diğer davalı A.. A.. ile aralarında hayvan otlatma nedeniyle çıkan tartışmada A.. A.. tarafından tüfekle vurularak yaralandığını, tedavisinin halen devam ettiğini, olay nedeniyle iş ve gücünden kaldığını, sosyal güvencesi bulunmadığından çeşitli tedavi giderleri ödemek durumunda kaldığını, maddi ve manevi sıkıntılar yaşadığını, eylem çobanlık hizmetinin görülmesi nedeniyle meydana geldiği için hayvanların sahibinin de sorumlu olduğunu ileri sürerek 5.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı A.A.'nın kasıtlı bir hareketinin bulunmadığını, silahın boğuşma sırasında ateş aldığını, diğer davalı E.. Ö..'in davalı Ahmet Atlı'nın haksız fiili nedeniyle sorumlu olmayacağını, davalı Ahmet'in diğer davalı Erdal'ın çobanı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan A..

A.. hakkında açılan davanın kabulü ile 1.000,00 TL tedavi giderinin olay tarihi olan 01.10.2007 tarihinden itibaren, 10.124,70 TL tedavi giderinin ıslah tarihi olan 18.04.2013 tarihinden itibaren, 4.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının olay tarihi olan 01.10.2007 tarihinden itibaren, 36.823,76 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının ıslah tarihi olan 18.04.2013 tarihinden itibaren, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.10.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalı A..

A..'dan alınarak davacıya verilmesine, davalı E.. Ö.. hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından, davalı E.. Ö..'in de diğer davalı ile birlikte adam çalıştıran olarak müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle, temyiz edilmiştir.

BK'nun 55/1.maddesine göre; ''Başkalarını istihdam eden kimse, mahiyetinde istihdam ettiği kimselerin ve amelesinin hizmetlerini ifa ettikleri esnada yaptıkları zarardan mesuldür. Şu kadar ki, böyle bir zararın vukubulmaması için hal ve maslahatın icabettiği bütün dikkat ve itinada bulunduğunu yahut dikkat ve itinada bulunmuş olsa bile zararın vukuuna mani olamıyacağını ispat ederse mesul olmaz.'' ( TBK m.66 )

Adam çalıştıranın sorumluluğu bir kusur sorumluluğu olmayıp, olağan sebep sorumluluğudur. Burada yasa adam çalıştırana genel nitelikte objektif bir özen yükümlülüğü, bir gözetim ödevi yüklemiştir. Adam çalıştıranın sorumluluğu kendisinin veya emrinde çalışan yardımcı kişinin kusurlu olup olmamasına bakılmaksızın, kusurdan bağımsız olarak doğmaktadır.

Sorumluluğun doğması için objektif özen yükümlülüğünün ihlaliyle meydana gelen zarar arasında, uygun illiyet bağının bulunması yeterli kabul edilmiştir. Adam çalıştıran, görülecek işe uygun fikri, mesleki bilgi ve yeteneklere sahip bir kişi seçmekle yükümlüdür. Seçeceği yardımcı kişinin göreceği iş için vasıflı, yeterli eğitim görmüş, yeni bilgi, yöntem ve tekniği, özümsemiş ve izlemiş olmasını arayacaktır (Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Prof.

Fikret Eren, Cilt: 2-4 bası, sh.160). (HGK. 15.06.1994 gün ve 11-178 K.).

Somut olayda, davalı Erdal'ın şehir merkezinde kuaför dükkanı işlettiği, diğer davalı Ahmet'in Savrandere Köyünde yaşadığı ve davalı E.. Ö..'in çobanı olduğu, davacı ve davalı A.. A..'nın hayvanları otlatırken aralarında çıkan tartışma sonucunda davalı Ahmet'in davacı Mustafa'yı tüfekle vurarak yaranmasına sebep olduğu anlaşılmıştır.

Davalı A.. A.. hakkında olay nedeniyle Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/616 esas-2009/518 karar sayılı kararıyla silahla kasten yaralama suçundan dolayı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, işbu karar Yargıtay'ca onanmak suretiyle 02.11.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Toplanan delillere göre, davalının çalışanın seçiminde, talimat vermede ve denetlemede gerekli özeni göstermediği, gereken tedbirleri almadığı açıktır. O halde, davalı E.. Ö.. BK'nun 55.maddesi doğrultusunda bir kurtuluş kanıtı ve delili getirmemiş olup, çalışanı diğer davalı A.. A..'nın eyleminden sorumludur.

O halde mahkemece, davalı A.. A..'nın haksız eylemi nedeniyle davalı E.. Ö..'in B.K.'nun 55. (T.B.K. 66.) maddesi hükmü gereğince sorumlu tutulması gerekirken bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.