Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/18560 K.2014/2773

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalıların oğlu olan Onur'un, müvekkiline telefon ile hakaret ve cinsel içerikli mesajlar gönderdiğini, bu nedenle müvekkilinin uğradığı zarardan ev başkanı olan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek; 10.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalıların oğlu tarafından davacıya gönderilen mesajların, kişilik haklarını zedeleyici nitelikte ve boyutta olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi, hakimin görevlerindendir. Dava konusu olayda, zararın ev başkanı olan davalılar tarafından tazmin edilmesi istendiğine göre, davanın yasal dayanağı, ev başkanının sorumluluğunun düzenlendiği Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın düzenleniş şekli itibariyle ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; davaya Aile Mahkemesinde bakılması gerektiği gözetilerek, öncelikle ayrı bir Aile Mahkemesi varsa dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, yoksa davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.