Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/18652 K.2014/2736

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının kaçak elektrik kullandığını, bedelinin ödenmediğini belirterek 14.236,50 TL nin 01/12/2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece; kısa kararda; davanın kısmen kabulü ile, 2.013,26 TL asıl alacak ve 684,51 TL yasal faiz olmak üzere 2.697,77 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine fazla talebin reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise; davanın kısmen kabulü ile, 2.013,26 TL asıl alacak ve 684,51 TL yasal faiz olmak üzere toplam 2.697,77 TL'nin (asıl alacağa dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir. Kısa karardan faize faiz yürütüldüğü, gerekçeli kararda ise asıl alacağa faiz yürütüldüğü anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.