Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/19055 K.2014/2417

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalılardan T.. Y.. vekili Av.O. A. A., B. vekili Av.E.. C. ile T.. M.. vekili Av.B. H. O. geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı ve vekili gelmediler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde; davacının 09.03.2009 tarihinde evinin çatısını onarırken evinin üzerinden geçen davalı B.’a ait yüksek gerilim hattından elektrik çarpması sonucu yaralandığını, bu hattın davalı T.. M..nce çekildiği ve diğer davalı A.T.. Y.. tarafından kullanıldığını, kaza nedeniyle ağır yaralanan davacının hayatının olumsuz etkilendiği, çalışamaz duruma geldiği, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu belirtilerek, 20.000 TL maddi (ıslah ile 434.105.13 TL) 30.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı B.. A.Ş. vekili cevabında; kazaya neden olan tesisatın müvekkiline ait olmadığını, hattın malikinin A.T.. Y.. olduğunu, olayda asıl kusurlunun hattın altına ev yapan kişide olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Davalı A.T.. Y.. vekili cevabında; müvekkilinin 2006 yılında hattı iptal ettirdiğini ve başka hat kullanmaya başladığını, hat iptal edilmemiş olsa dahi mevzuata uygun tesis edildiğinden sorumluluk doğmayacağını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; T.. M.. hakkındaki davanın reddine, davalılar B. ve A.T.. Y.. hakkındaki davanın kısmen kabulü ile davalıların kusurlarına göre 286.470,44 TL maddi tazminatın davalı B.’tan, 143.235,22 TL’nin davalı A.T.. Y..’dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline, 10.000 TL manevi tazminatın davalılar B. ve A.T.. Y..’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalılar B. vekili ve A.T.. Y.. vekili temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Hükme esas alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya içeriğinden, davacının kaza nedeniyle çalışma gücünü %79 oranında kaybettiği, davalı B..’ın %40, davalı A.T.. Y..’nın %20, davacının %20, dava dışı davacının babası (bina sahibi)nin ise %20 oranında kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Dava hukuki nitelik açısından haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Aynı haksız eylemden değişik nedenlerle sorumlu olanlardan her biri BK.nun 50 ve 51.maddeleri uyarınca (6098 sayılı TBK.nun 61 ve 62.maddeleri) uyarınca zarar nedeniyle davacıya karşı müteselsil olarak sorumlu durumundadırlar.

Borçlar Kanununun 142.maddesi (TBK.nun 163.maddesi) gereğince, zarara uğrayan alacaklı müteselsil borçluların tümünden veya birinden (veya bir kaçından) borcun tamamının veya bir kısmının ödenmesini isteyebilir. Borcun tamamının ödenmesine kadar bütün borçluların sorumluluğu devam eder.

Davalıların sorumluluğu, BK.nun 50/1.maddesi gereğince müteselsil sorumluluk olup aynı yasanın 142.maddesi gereğince de zarara uğrayan alacaklı, zararın tümünü veya bir bölümünü dayanışmalı sorumluların tümünden veya birinden alınmasını isteyebilir.

Şu durumda, davacının dava dilekçesinde müteselsil sorumluluğa dayandığı gözönüne alınarak, davalı B ve A.T.. Y..’dan müteselsil sorumluluk esasına göre (davacının kusuru düşülerek) zararın tümünden sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde kusurları oranında tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.