Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/19290 K.2014/2724

Taraflar arasında görülen maddi ve manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar ve davalı TEDAŞ tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, bina inşaatında çalıştığı sırada elektrik çarpması sonucu ölen desteğin, ölümünden dolayı eş ve çocuklarının açtığı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece; maddi tazminat olarak, 22.899,8 TL'nın davacı Nurten'e, Şeyma için 6.880,4 TL, M.O. için 4.723,8 TL, Emrullah için 3.375,9 TL, Sedat için 1.835,4 TL, Fatma için 1.498,4 TL, Sema için 899,33 TL, Havva için 225,36 TL'nın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı İ..

K..'ndan alınarak davacılara ödenmesine; manevi tazminat bakımından, davacı eş Nurten'e 10.000 TL, davalılardan Şeyma, M. O., Emrullah, Sedat, Fatma, Sema, Havva ve İpek için ayrı ayrı 5.000'er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, karar verilmiş, hüküm; davalı T. EDAŞ vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ve davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. Ancak, manevi tazminat davalarında faizin başlangıcı konusunda maddi tazminat davalarından farkı bulunmamaktadır. Genel kaideye uygun olarak faizin olayın vuku bulduğu tarihten itibaren yürütülmesi gerekmekle birlikte bu kaidenin uygulanabilmesi için dava dilekçesinde faizin başlangıç tarihinin belirtilmiş olması gerekmektedir. Aksi halde dava tarihinden itibaren yürütülmesi gerekmektedir.

Somut olayda, dava dilekçesinde manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesi talep edilmiş olmasına rağmen mahkemece, faizin başlangıcı hususunda bir karar verilmemesi doğru görülmemiş ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,