Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/20206 K.2014/4580

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; Nevşehir İli Merkez 20 Temmuz Mahallesi Karataş mevkii ... ada .. parselde kayıtlı taşınmazın davalı tarafından 47.000,00 TL bedel ile müvekkiline satıldığını ancak satış esnasında tapunun verilmediğini, davalı tarafından sonradan verileceğinin belirtilmiş olmasına rağmen bir müddet sonra tapuyu veremeyeceğini ve parayı da iade etmeyeceğini bildirdiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile daire bedeli olarak 29/08/2011 tarihinde ödenen 47.000,00 TL'nin faizi ile birlikte iadesine, yapılan satışın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davacının davasının kabülüne, 29.08.2011 tarihli gayrımenkülün satışına ilişkin sözleşmenin iptali ile, bedel karşılığı olarak ödenen 47.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık harici taşınmaz satım sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder.

Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder, şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Dava konusu olayda davacının tüketici, davalının Tüketici Kanunu kapsamında satıcı olmadığı, sözleşmenin de yine bu kapsamda olmadığı anlaşıldığından, bu haliyle taraflar arasındaki davanın tüketici mahkemesinde görülmesi doğru olmayıp, genel mahkeme görevlidir. Hal böyle olunca, mahkemece Genel Mahkeme sıfatıyla ve genel hükümlere göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.