Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/20352 K.2014/785

Taraflar arasında görülen ecrimisil davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; tarafların müteveffa E.. T..'un mirasçıları olduklarını, davaya konu 29 parsel sayılı taşınmazın en üst katında bulunan davalının ikamet ettiği daireye iştirak halinde malik olduklarını, daha önceki yıllara ait ecrimisil bedelinin daha evvel açılan dava ile tahsil edildiğini, bu kez dava tarihinden geriye doğru 5 yıla ait ecrimisil bedelinden, davacıların payına düşen 6.866 TL'nin fazlaya dair haklarını saklı tutarak davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili duruşmada verdiği beyanları ile; davaya konu dairenin çatı katı olduğunu ve ruhsatının bulunmadığını, halen davalının kullanımında olduğunu, bunun yanında taşınmazın izale-i şuyu davasında satıldığını ve davacıların hiçbir hakkı kalmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 6.568,00 TL ecrimisilin dava tarihi olan 04/06/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; dosya arasında bulunan Alanya 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/593 E.- 2005/482 K.sayılı dosyasına bakıldığında; taraflar arasında dava konusu taşınmaz ile ilgili ecrimisil davasının görüldüğü ve 27.01.1999-01.05.2002 dönemi için mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacılar lehine 409.250.000 TL (409,25 YTL) ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline karar verildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; 2002 yılına ait bir aylık ecrimisil bedelinin 44.000.000 TL (44,00YTL) olarak tespit edildiği görülmektedir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında; davaya konu dairenin 2003 yılına ait talep edilebilecek ecrimisil bedelinin 200,00 TL olarak tespit edildiği, bu tespitin yapılırken de taşınmazın yeniden kiraya verilmesi durumunda getireceği kira gelirinin dikkate alındığı, oysa önceki davada tanık beyanları doğrultusunda davalının elde edebileceği miktar ve kendi oturduğu bağımsız bölümün diğer dairelere oranlanarak getirebileceği kira bedeli üzerinden hesaplama yapıldığını, aradaki farkın bundan kaynaklandığını bildirdiği görülmektedir.

Bilirkişi raporunda 2003 yılı için açıklanan aylık ecrimisil bedelinin önceki ecrimisil dosyasında bulunan aylık ecrimisil bedelinden neden farklı olduğu somut gerekçelerle açıklanmadığı gibi, emsal incelemesi yapılmadan ve çevredeki emsallerde re'sen araştırılmadan soyut ve genel ifadelerle ecrimisil miktarı hesaplandığından rapor bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yeniden keşif yapılarak taraflardan emsal kira sözleşmeleri temin edilerek, gerekirse bilirkişilerden re'sen emsal de istenerek, işgal edilen taşınmazın büyüklüğü, işgal alanı, mevcut kullanım durumu ve kullanıma elverişliliği gibi hususlar gözetilmek suretiyle işgal tarihindeki, ilk dönem ecrimisil miktarı (Alanya 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/593 E.-2005/482 K. sayılı dosyadaki ecrimisil miktarı da dikkate alınarak) belirlenmeli, sonraki yıllar için TEFE (ÜFE) artış oranı tam olarak uygulanmak suretiyle ecrimisil miktarı hesap edilmelidir.

Eksik inceleme ile ve taraf vekillerince itiraza uğrayan yetersiz bilirkişi raporunun esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.