KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2013/2070 E., 2013/3749 K.·Mahkemesi :aile Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2013
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı-k.davalı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-birleşen dosyada davalı vekilinin aşağıda yer alan temyiz itirazı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulhte ücret başlıklı 6. maddesinde; Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına hükmolunacağı kararlaştırılmıştır.
Asıl davada davacının (birleşen dosyada davalı), boşanma ilamı ile birlikte kendisi için hükmedilen aylık 200 TL yoksulluk nafakasının 400 TL'ye, velayeti kendisine verilen müşterek çocuklar için hükmedilen aylık 150'şer TL iştirak nafakasının 300'er TL'ye çıkartılmasını talep ettiği, birleşen davada ise davacının, asıl davada davacı olan ... lehine daha önce hükmedilen yoksulluk nafakasının kaldırılmasını istediği,
taraflar arasında, delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce sulhun sağlandığı ve mahkemece taraflar arasındaki anlaşma doğrultusunda karar verildiği anlaşılmakla Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi gereğince kendisini vekille temsil ettiren davacı-birleşen dosyada davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ücreti vekalet tayinine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2013/2070, K. 2013/3749, 6 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama