Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/2152 K.2013/5226

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili tarafından davalı firmaya 27.06.2008 tarihli harici satış sözleşmesine istinaden ... ili ...ilçesi ... Mersindere mevkii ... ada ...

Parsel D blok 6 numaralı bağımsız bölüme esas olmak üzere 81.000 Euro bedel sözleşme düzenlenmesi sırasında ve bilahare banka transferleri ile ödendiğini davalı firmanın aradan geçen dönemde müvekkiline haricen satmış olduğu aynı ada parselde bulunan D blok 5 numaralı taşınmazda tapusunu veremediğinden bu kez taraflar arasında 110.000 Euro bedelin geri ödenmesi noktasında talepte bulunduğunu düzenlenen 01.11.2008 tarihli fesihname ile müvekkiline 31.03.2009 tarihinde bedelin ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalının bu tarihte dahi bedelleri ödeyemediğinden Didim İcra Müdürlüğünün 2009/2218 ve 2119 E. numaraları ile takibe geçtiğini,

davalının borçları ödemediğini... İcra Hukuk Mahkemesi Hakimliğinin 2010/51 Esas ve 140 Karar sayılı dosya kapsamında taşınmazların ortalama kıymetlerinin 80.000-85.000 TL olduğunun tespit edildiği,... İcra Müdürlüğünün 2009/5358 E. sayılı dosyası ile 81.000 Euro karşılığı bedelin tahsili için icra takibine başladığını, bu icra takibine ilişkin olarak ...

İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/62 E. 2010/104 K. sayılı dosyasında davalı firmanın tebligatın iptaline ilişkin açtığı davasının kabul edildiği icra takip dosyasındaki tebliğ tarihinin 02.03.2010 tarihinde kabulüne karar verilmiş olduğu kararın temyiz edildiği, ayrıca davalı borçlu firmanın takibe itiraz ederek takibin durdurulmasına yönelik talepte bulunduğunu takibin durdurulmasına karar verildiğini belirterek, ..

İcra Müdürlüğünün dosyasındaki ödeme emrine vaki itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; ''... İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/104 E. 2012/29 K. sayılı dosyasına konu tebligat usulsüzlüğü ile ilgili davanın takipsiz bırakılması nedeni ile 06/02/2012 tarihinde açılmamış sayılmasına dair karar verildiği, bu nedenle Didim İcra Müdürlüğünün 2009/5358 E.sayılı takip dosyasının kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla itirazın iptali davası yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, esasa dair karar verilmediğinden icra inkar tazminatı taleplerinin reddine dair ...'' gerekçesi ile davanın konusuz kalmış olması nedeni ile esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Somut olayda; dava konusu harici satış sözleşmesine konu taşınmazın mesken niteliğinde olduğu, 4077 sayılı yasada tanımlandığı şekilde, davalı yüklenicinin satıcı, davacı alıcının tüketici olduğu anlaşılmakla; aynı yasanın 23.maddesi gereğince davaya bakmaya genel mahkeme değil Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi, yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davanın Tüketici Mahkemesinde görülmek üzere, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.