Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/4155 K.2013/8502

Taraflar arasında görülen eşya alacağı, para ve ziynet alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vek.Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı ve vekili gelmediler. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davada; taraflar arasında görülen boşanma davasında verilen cevap ve karşı dava dilekçesinde; evlilik birliğinin fiilen bittiği belirtilerek, davacı-karşı davalının müşterek haneyi terk ederken, hanedeki tüm eşyaları da alarak götürdüğünden bahisle, 15.000 TL ev eşyaları bedeli ile, davacı-karşı davalının ortak olduğu mağazaya yaptığı maddi katkı nedeniyle 18.000 TL ve ziynet eşyaları karşılığı 5.000 TL olmak üzere toplam; 38.000 TL alacağın faiziyle birlikte tahsili talep edilmiştir.

Davalı (k.davacı) evden ayrılırken eşya götürmediğini, herhangi bir maksatla da para almadığını savunup; karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; “…davacının dava konusu ettiği eşyanın varlığını, kendisine ait olduğunu ve nihayet eşyanın davalıda kaldığını kanıtlamak durumunda olduğu, …davacı tarafın bu konudaki iddiaları hakkında da sadece tanık deliline dayandığı, bu hususta mahkeme tespiti, fatura gibi başka delilinin bulunmadığı, mevcut tanık beyanları itibariyle, davacının eşya davasında davaya konu eşyaların varlığını ispat edemediği gibi bunların kendisine ait olduğunu ve davalıda bulunduğunu da ispat edemediği,” gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davacı; davalı eşinin müşterek evden ayrılırken, tüm eşyaları da götürdüğünü, ayrıca iş yeri açarken maddi katkıda bulunduğunu ve ziynet eşyalarını da yanında götürdüğünü ileri sürerek; toplam: 38.000 TL alacağın faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının tanık beyanlarına göre iddiasını ispatlayamadığından bahisle, davanın reddine karar verilmiştir. Davacı iddiasını yazılı delil ile ispat edememiş ise de; dava dilekçesinde “yemin” deliline de dayanmıştır. Bu durumda, mahkemece; davacıya iddiaları hususunda davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bu yön göz ardı edilerek, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 990 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine