KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2013/4251 E., 2013/5905 K.·Mahkemesi :sulh ... Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2013
Karar Metni
494 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı idare vekili dilekçesinde; 2022 sayılı kanun uyarınca aylık bağlanan davalının daha sonradan ..........’lı olarak çalışmaya başladığının tespit edilmesi üzerine aylığının kesildiğini, bu nedenle aylığa hak kazanmadığı halde 01.06.2008 – 31.08.2009 tarihleri arasında ....681,09 TL yersiz olarak aylık alan davalının bu miktarı 2022 sayılı kanunun .... maddesi uyarınca % 50 fazlası ile iade etmesi gerektiğini ileri sürerek; ....995 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal şartlarının oluşmadığını, zira % 40 oranında özürlü olan müvekkilinin kısa süreli olarak çalışmasının bulunduğunu savunarak; davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davalının aylık alma hakkını daha sonra gelişen durum nedeni ile kaybettiği, bu nedenle ödenilen aylıkların % 50 fazlası ile geri alınmasına ilişkin cezai şartın uygulama yeri bulunmadığı, ancak davacı idarenin aldığı iptal kararı ile davalıya ödenilen aylıkların dayanaksız kaldığı ve davalının bu bedelleri ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödemesi gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
2022 sayılı 65 Yaşını Doldurmuş Muhtaç, Güçsüz ve Kimsesiz Türk Vatandaşlarına Aylık Bağlanması Hakkında Kanun uyarınca, davalıya bağlanan aylık; davalının, 01.01.2000 tarihinden itibaren .......... kaydının tespit edilmesi nedeniyle, 09.....2009 tarih ve 4205160 sayılı işlemle kesilmiştir.
Davalının sakatlık maaşının kesilmesine gerekçe gösterilen ......Hizmet Cetvelinin incelenmesinde; davalının, 2001, 2002, 2003 yıllarında ... ay, 2004 ve 2008 yıllarında ... ay, 2009 yılında ... ay çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır.
.
2022 sayılı Kanunun ek .... maddesinin b fıkrasında “... yaşını dolduran, kanunen bakmakla mükellef kimsesi olmayan ve herhangi bir işe yerleştirilememiş olan engellilerden, her ne ad altında olursa olsun her türlü gelirleri toplamının aylık ortalamasına göre bu Kanunun ... inci maddesinde belirtilen gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutardan daha az geliri olanlara, bu Kanunun ... inci maddesine göre belirlenecek aylık tutarının %200'ü tutarında, aylık bağlanır.” denilmektedir. Keza, aynı madde de “Engellilik oranı, bu Kanuna göre aylık bağlanması gereken oranın altına düşenler ile birinci fıkrada belirtilen aylık ortalama gelir tutarından fazla gelir elde etmeye başlayanların aylıkları kesilir.” hükmüne yer verilmiştir.
O halde, mahkemece; davalının, yıl içinde çalışarak elde ettiği gelir toplamının aylık ortalaması bulunarak, yukarıda belirtilen maaş bağlama tutarının üstüne çıkıp çıkmadığı saptanmalı ve ulaşılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekmektedir. Diğer bir anlatımla; salt davalının ..........'lı bir işte geçici sürelerle çalışmış olması, 2022 sayılı Kanun kapsamında aldığı maaşın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade nedeni olamaz.
Bundan ayrı, BK. nun 101. maddesi uyarınca davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğü iddia ve ispat edilmediğinden, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, alacağın ödendiği tarihten itibaren faize hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2013/4251, K. 2013/5905, 8 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama