Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/4583 K.2013/6396

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili idare ekiplerince 01.08.2008 tarihli tutulan kaçak su tutanağı ile, davalı-borçlunun.../... adresinde kaçak su kullandığının tespit edildiğini; davalı- borçlunun hesaplanan kaçak su borcunu süresinde ödememesi nedeniyle, aleyhine ilamsız takip başlattıklarını, davalının borca haksız itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu iş yerinde atıksu kullanılmadığını, yönetmelik hükümleri gereğince davalı işyerinin ayrı bir atık su aboneliği yaptırma zorunluluğunun olmadığını; kullanıldığı kabul edilse bile, atık su bedelinin de ... Tarifeler Yönetmeliğinin 34.maddesi uyarınca hesaplanması gerektiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile; davalının ... 27.İcra Müdürlüğünün 2009/2797 sayılı dosyasına yaptığı itirazın 1.702,80 TL asıl alacak, 45,41 TL KDV, 89,23 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.837,44 TL miktar üzerinden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %9 ve değişen oranlarda yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin bütün, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda; idarenin, kaçak kullanılan su miktarını, güvence bedeli için hesapladığı ortalama tüketim miktarına göre belirlenmiş olup, her iş yerinin kapasitesine ve konumuna göre bu miktarın farklılık göstermesi söz konusu değildir.

Ayrıca davacı, yukarıdaki hükme göre, yaptığı hesaplamayı da açıklayamamıştır. Bu bakımdan davacı tarafından belirtilen 250 m³/ay tüketimin kabul edilmesi mümkün değildir. Günlük 25-30 aracın yıkanabileceği kabul edilerek, aylık tüketimi 88 m³ olarak kabul edilmiştir, görüşüyle hesaplama yapılmıştır. Rapor, bu haliyle hüküm kurumaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, dava konusu işyeri, Oto Yıkama dükkanı olup; atık su aboneliği de bulunmamaktadır. Bu durumda, öncelikle benzer işyerlerinde, kullanım amacına uygun olarak tüketilen su miktarı araştırılıp saptanmalıdır.

Dava konusu yerle karşılaştırılıp, tarafların bu husustaki tüm delilleri de toplanıp, oluşacak sonuca göre bir hesaplama yapılmalıdır. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.