Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/9108 K.2013/12669

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin 2007 yılında ... yıl süre ile davalı belediyeye ait kahvehaneyi kiraladığını, sonrasında dönemin belediye başkanının bilgisi dahilinde müvekkilinin ek bina yaparak kahvehaneyi büyüttüğünü, ayrıca kapı, pencere, duvar ve tavanda tadilat yaptırdığını, tüm bu imalatlar için müvekkili tarafından ....000 TL harcanmasına rağmen davalı belediyenin gönderdiği ihtar nedeniyle kahvehanenin tahliye edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere şimdilik ....000 TL nin tadilat ve yapım tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kahvehanenin, belediye encümeninin aldığı karar üzerine 2886 sayılı İhale Kanununun 45. maddesi gereğince açık artırma usulü ile davalıya kiralandığını, ihale şartnamesinin .... maddesi ile kiraya verilecek taşınmazda yapılacak olan ilave tadilat ve yıkımın, müvekkili belediyenin onaylayacağı tadilat planına uygun olarak yapılacağının kararlaştırıldığını, davacının müvekkili belediyeden aldığı veya belediyece onaylanan tadilat projesinin bulunmadığını, bu nedenle kiralananda davacı tarafından kaçak ve ruhsatsız yapılan bir imalat var ise bunların bedelinin talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından kiralananda yapılan tadilat ve eklentinin izinsiz inşa edilmesi nedeniyle kaçak yapı niteliğinde olduğu, kaçak olan bu imalatlar nedeniyle davalı belediyenin sebepsiz zenginleştiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilli tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, kiracı(davacı) tarafından kiralanana yapılan giderlerin kiralayana (davalı ...) ödetilmesi konusunda uyuşmazlık bulunduğuna göre, uyuşmazlığın herşeyden önce taraflar arasındaki sözleşmenin özel şartları uyarınca çözülmesi gerekir. Şayet bu konuda bir şart bulunmazsa veya şart bulunup da şartın yerine getirildiği ispatlanamazsa ancak bunların yapılmasından sonra kiralayan tarafından benimsenip benimsenmediği incelenir. Bu giderlerin kiralayan tarafından benimsendiği açıkça anlaşılırsa, bu takdirde TMK. nun 722 ve 723. maddeleri uyarınca uyuşmazlık çözüme bağlanmalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde; kiralananın, kiraya verilmesine ilişkin idari şartnamenin .... maddesinde; “Kiraya verilen taşınmazın iç, dış ve üst kısımlarında ilave tadilat ve yıkım, belediyenin onaylayacağı tadilat planına uygun olarak yapılır” hükmünün yer aldığı, davacının kiralananda yaptırdığı imalatlar konusunda davalı belediyenin onayladığı bir tadilat planının var olmadığı, bu hususta dönemin belediye başkanından sözlü olarak onay alındığını ileri süren davacının bu iddiasını da kanıtlayamadığı, buna göre davacının davalı belediyeye ait yapıda kendi malzemesini kullanan kişi konumunda olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, kiralananın, davacı tarafından tahliye edilmesinden sonra davalı ... tarafından davacı tarafından yaptırılan imalatlarla birlikte .... kişiye kiralandığı, diğer bir anlatımla davalı belediyece, davacı tarafça yaptırılan imalatların benimsendiği uyuşmazlık konusu değildir.

O halde mahkemece; davacının, TMK. nun 723/son maddesi uyarınca imalatların yapıldığı tarihteki asgari levazım bedelini isteyebileceği gözetilerek, bilirkişiden imalatların yapıldığı tarihteki (tüm malzemenin işçilik ve yapımcı karı gibi unsurlar gözetilmeksizin hesaplanacak) asgari levazım bedeli hususunda ek rapor aldırılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddi doğru görülmemiştir.