Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/9144 K.2013/9074

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının davalı kuruma borcunun olmadığını, abone ve tüketen olmadığını, davalının dayatması ile icra dosyasındaki borçlu olmadığı 7.520 TL ödediğini belirterek ticari avans faizi ile istirdadına ve %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın açıldığı tarih olan 11.10.2010’da yürürlükte bulunan HUMK.nun 8.maddesinde; Sulh Mahkemesinin iflas davaları ile vakfa ilişkin davalar hariç olmak üzere mamelek hukukundan doğan değer veya miktarı (2010 yılı için) 7.230 TL’yi geçmeyen davaları göreceği düzenlenmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde; davacının 7.520 TL bedelin istirdadını talep ettiği anlaşılmaktadır. Yukarıda anılan görev sınırı değerlendirildiğinde davaya bakmak Sulh Hukuk Mahkemesinin değil Asliye Hukuk Mahkemesinin görevindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. O halde, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.