Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/9277 K.2013/12889

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; ....i ....Aile Mahkemesinin 06.06.2011 tarih ve 2011/185 E.-598 K. sayılı ilamı ile davalı lehine 250 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini ancak davalının boşanma ilamı kesinleşmeden sigortalı olarak çalışmaya başladığını ve tedbir nafakası şartlarının ortadan kalktığını ileri sürerek, davalı lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakalarının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; yoksulluk nafakası yönünden, henüz bu yoksulluk nafakası muaccel olmadan davanın açılmış olması nedeniyle talebin reddine, tedbir nafakası yönünden ise, davalının boşanma kararı verildikten sonra çalışmaya başlaması, düzenli ve sabit gelirinin bulunması dikkate alınarak dava tarihinden itibaren tedbir nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı tarafın tüm, davalı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK’ nun 195. maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine Kanunda öngörülen önlemleri alır. Aynı yasanın 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği, her iki eşin birliğin giderlerine katılma zorunluluğu vardır. Birliğin giderlerine katılmada ise eşlerin "güçleri" esas alınmıştır. Eşler birliğin giderlerine güçleri oranında katılmak zorunda olduğundan davalı (kadının) maaşının olması, gelirinin davacı (kocadan) az olması veya çok olması, tedbir nafakasına hükmolunmasına engel olmadığı gibi, nafakanın tamamen kaldırılmasına da gerekçe olamaz. Zira; davacı koca evin ortak giderlerine (elektrik, su, telefon, yakıt, kira parası v.s.) katılmak zorundadır. Davalı kadının gelirinin bulunması sadece nafaka miktarının belerlenmesinde nazara alınır.

Hakim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini, ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilmeden, davalının geliri olmasının nafakanın miktarını tayin ederken nazara alınacağı, ancak davacının birliğin giderlerine katılması yükümlülüğünü sona erdirmeyeceği düşünülmeden davalı eş için tayin edilen tedbir nafakasının kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.