Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/9640 K.2013/11933

Taraflar arasında görülen manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalının oğlunun davacıya tehdit ve hakaret içeren mesajlar gönderdiğini, davalının aile başkanı olarak sorumlu olduğunu, olayın davacıyı derinden yaraladığını, incittiğini belirterek 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de sunmamıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davalı ...'in reşit olmayan çocuğu Mert'in eylemi nedeni ile oluşan manevi tazminat talebinden kaynaklanmaktadır.

Davalı hakkında açılan bu dava, 4721 sayılı yasanın 369.maddesi kapsamında olup aile başkanının sorumluluğu esasına dayanmaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4/1. maddesi; 4721 sayılı Medeni Kanun’un İkinci Kitabı’ndan Üçüncü Kısım hariç olmak üzere (TMK.md.118-395, 5133 sayılı Kanun md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesi’nde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Bu haliyle uyuşmazlığın Aile Mahkemesi’nde çözümlenmesi gerekir. Mahkemece, davaya aile mahkemesi tarafından bakılması için davanın görevsizlik nedeni ile reddi gerekirken Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından bakılarak sonuçlandırılmış olması doğru bulunmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.