Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/100 K.2014/691

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, aylık 300 TL olan yoksulluk nafakasının, aylık 700 TL'ye çıkartılması talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, aylık yoksulluk nafakasının 360 TL' çıkartılmasına karar verilmiş, karar her iki tarafça da temyiz edilmiştir. Davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; Türk Medeni Kanunu'nun 176/4.maddesi hükmüne göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılmasına karar verilebilir. Bu hüküm gereğince mahkemece, iradın arttırılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi ya da hakkaniyetin artırımı gerektirmesi gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı Kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Dosya kapsamına göre davacı kadının ev hanımı olup, ailesi ile birlikte yaşadığı, davalının ise uzman çavuş olup, aylık 2030 TL gelirinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Ancak, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, davacı kadın için hükmedilen en son yoksulluk nafakası miktarına, nafakanın niteliği, ekonomik göstergelerdeki olumsuz değişiklikler ve ÜFE artış oranları dikkate alındığında davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının yetersiz olduğu anlaşılmaktadır.