Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/10372 K.2015/3834

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının evinin yakınında bulunan davalıya ait evde 31.01.2012 tarihinde çıkan yangın nedeniyle davacının evinin yandığını, davalının Sulh Ceza Mahkemesinde ceza aldığını, davalının kusuru ile yanması nedeniyle davacının evinde meydana gelen zarar bedeli 30.000 TL'nın, ıslah ile 44.400 TL nın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının evinin 20 yıldır kullanılmayan köy evi olduğunu, yangın nedeniyle davalının kusurunun bulunmadığını, miktarın fazla olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulu ile 43.600 TL zarar bedelinden %50 hakkaniyet indirimi nedeniyle 21.800 TL nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, 31.01.2012 tarihinde davalının köyde bulunan evinin kiler kısmında çıktığı tahmin edilen yangın nedeniyle davalının evinin yakınında bulunan davacıya ait eve sirayet etmesi nedeniyle davacının 2 katlı yığma kagir ahşap köy evinin tamamen yandığı, bilirkişi raporuna göre yangından dolayı davalının kusurlu olduğunun açıklandığı, davalının Sulh Ceza Mahkemesinde yargılandığı ve Sulh Ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda ise davalının asli, davacınında evinin ahşap olması ve elektrik tesisatının eski olması nedeniyle tali kusurlu olduğunun açıklandığı anlaşılmaktadır.

Davada bina malikinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat talep edilmektedir.

TBK'nun 69.(BK'nun 58.) maddesine göre; "Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozuklukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür.” Davalının evinde çıkan yangın nedeniyle davacının evine zarar verildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuzmazlık, meydana gelen olayda davacının kusurlu olup olmadığı ve TBK'nun 52.(BK'nun 44.) maddesi gereğince yapılacak hakkaniyet indirimi oranının ne olması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

TBK'nun 52/1. (BK'nun 44/1.) maddesinde, "Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yüklümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hakim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir." hükmü getirilmiştir.

Maddeye göre açıklanan özel hallerin gerçekleşmesi durumunda mahkeme, tazminatı indirebilir veya kaldırabilir. Özel haller ise, zarar görenin zarara razı olması, zararın doğumunda zarar görenin müterafik kusuru, zararın artmasında ortak kusuru ve sorumlunun durumunu ağırlaştırıcı ortak kusuru veya aynı maddenin 2. fıkrasında açıklanan zarardan sorumlu kişinin "ağır kusurunun" bulunmadığı ve zararın tamamının tazminine hükmedilmesinde sorumluyu zor duruma düşürecek olması hallerinde tazminattan indirim yapılabilir.

Bu durumda, mahkemece; yukarıda açıklanan hususlarda araştırma yapılarak ve davacının olayda kusurlu olup olmadığı konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak, kusur durumunun net bir şekilde tespit edilmesinden sonra TBK'nun 52.(BK'nun 44.) maddesi gereğince tazminat miktarından indirim yapılmasına karar verilmesi gerekirken, davacının olayda ne derece kusurlu olduğu saptanmadan %50 gibi fazla bir oranda hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.