Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/10470 K.2014/15097

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili ile davalılardan .. Gıda Petrol İnş.Nakl.Tem.Ltd.Şti ile davalı .. A.Ş tarafından temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı .. A.Ş tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde duruşmalı temyiz eden davalılardan .. A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili Av.M.. M.. ile Av. Ü. E.. geldi.

Aleyhine temyiz olunan davalılardan K.. B.. vekili Av. A.K.. geldi. Davacı ve vekili gelmedi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar vekili dava dilekçesinde, olay tarihinde petrol istasyonunda gaz sıkışması sonucu meydana gelen patlamada davacıların araçlarının yandığını, çevre sakinlerinin olaydan önce işyeri sahibi davalı M.. A..'a gaz sızıntısını söylediklerini, GAPGAZ'a haber verildiğini, GAPGAZ tarafından düzenlenen 21.06.2011 tarihli tutanak ile gaz sızıntısının olmadığının bildirildiğini, daha sonra patlama meydana geldiğini, davalıların önlem almamaları sonucunda zararın oluştuğunu belirterek, davacılar ayrı ayrı tazminat talep etmişlerdir.

Davalı ....Gıda Petrol İnşaat Nakliyat Tem.San.Tic.Ltd.Şti ve şirket Müdürü davalı M.. A.. vekili cevabında, olaydan belediyenin ve davalı Nahya Ltd.Şti'nin sorumlu olduğunu, dava konusu yerde kiracı olarak bulunduklarını beyan etmiştir.

Davalı .... Petrol Ltd.Şti vekili cevabında, petrol istasyonunun maliki olduklarını, diğer davalı ... Ltd.Şti'nin kullanımında olay meydana geldiği için sorumlu olmadıklarını beyan etmiştir.

Davalı ... A.Ş vekili cevabında, LPG dağıtım şirketi olduklarını, usulüne uygun gaz dağıtımı yaptıklarını, illiyet bağı olmadığını beyan etmiştir.

Karaköprü Belediyesi, Şanlıurfa Belediyesi, .... Petrol San.A.Ş ve Taçperde sahibi Ö.. D.. davaya ihbar edilmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacıların arabalarının zarar bedelinin davalılar .... Petrol Ltd.Şti, ... A.Ş ve ... Petrol Ltd'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davalı .. Ltd.Şti'nin mülkiyetinde ve lisansında bulunan ve diğer davalı ... Ltd.Şti tarafından işletilen akaryakıt istasyonunda LPG sızıntısı nedeniyle patlama meydana geldiği, bilirkişi raporlarından anlaşılmaktadır.

Dava da 6098 sayılı TBK'nun 69.(818 sayılı BK'nun 58.) maddesi gereğince kusursuz sorumluluktan kaynaklanan tazminat talep edilmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı .. AŞ'nin %40, .. Ltd.Şti'nin %20, ..Ltd.Şti'nin %20 ve dava dışı Taç perde'nin %20 kusurlu oldukları açıklanmıştır. Dava konusu olay ile ilgili emsal dosyalarda alınan bilirkişi raporlarında davalıların farklı oranda kusurlu oldukları, Cumhuriyet Savcılığı Hazırlık evrakında ise davalılar yönünden farklı kusur oranları açıklanmıştır.

Bilirkişi raporunda davalıların kusur oranlarının yasal dayanakları belirtilmediği için rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda, mahkemece; akaryakıt istasyonunda 27.06.2011 tarihinde LPG patlaması sonucu meydana gelen yangın olayında taraflara yüklenebilecek kusur oranlarının dayanağının ilgili kanun, yönetmelik, tebliğ ve genelgelere atıfta bulunularak belirlenmesi için üniversiteden veya konusunda uzman makina mühendisi, yangın uzmanı, iş güvenliği uzmanı, kimya ve petrol mühendisi bilirkişilerden oluşan bir bilirkişi kurulu ile inceleme yapılarak rapor alınması gerekir.

Alınacak bilirkişi raporunda, tarafların daha önceki bilirkişi raporuna itirazları da karşılanarak, kusur oranları arasında çelişki giderilerek ve yasal dayanağı denetime açık biçimde gösterilmelidir. Tarafların kusur oranlarının belirlenmesinden sonra, dosya içindeki tespit dosyaları, emsal dosyalar ve Şanlıurfa Cumhuriyet Savcılığı hazırlık dosyasından da faydalanılarak davacıların uğradıkları zarar bedeli ile ilgili karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.