Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/11182 K.2015/1833

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının azaltılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin iştirak nafakasının belirlendiği dönemde çalıştığı halde, artık emekli maaşı ile geçindiğini; o dönemde özel okula giden ortak çocuğun ise artık devlet okuluna gittiğini; davacının, öğrenci olan kızının masraflarını da karşıladığını ileri sürerek, aylık 750.00 TL olan iştirak nafakasının 250.00 TL'ye indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iştirak nafakasının aylık 350.00 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur.

Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın, 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

Somut olayda; davalı annenin bankada çalıştığı, kendi evinde kaldığı, aracı ve taşınmazı olduğu; davacı babanın ise, emekli olduğu, kira ödediği, aracı ve taşınmazı olduğu, önceki evliliğinden de 1991 doğumlu bir kızı olduğu; ortak çocuğun ise, 1997 doğumlu olduğu anlaşılmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyal-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine; özellikle, davalı annenin yanısıra, üniversiteye hazırlanan ortak çocuğun bakım ve eğitim masraflarına davacı babanın da katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; yerel mahkemece, iştirak nafakasından yapılan indirim çok fazla olup; TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, ödenmekte olan nafaka miktarından daha makul bir miktarda indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.