Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/1140 K.2014/2459

Taraflar arasında görülen kişisel eşyanın iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 05.05.2009 tarihinde evlendiklerini, müşterek çocuklarının olmadığını, aralarındaki boşanma davasının derdest olduğunu, davalının müvekkiline ailelerden bağımsız bir ev temin etmediğini, kendi annesi ile birlikte yaşamak zorunda bıraktığını, davalının hakaret ve küfür ederek müvekkilini müşterek haneden kovduğunu, müvekkilinin halen ailesi yanında olduğunu, düğünde müvekkiline takılan ziynet eşyalarının davalıda kaldığını belirterek, düğünde 28 adet çeyrek altın, 9 adet 22 gd. bilezik, 1 adet set (künye, kolye, küpe) 1 adet yarım altın ve 650 TL takıldığını belirterek,

sayılan ziynet eşyalarının aynen, mümkün olmadığı takdirde fiili ödeme günündeki karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, açılan davayı kabul etmediğini, düğünde takılan ziynet eşyalarının bir kısmını bozdurup borçlarına verdiklerini, davacının bütün eşyalarını teslim ettiğini, davacının ziynet eşyalarını giderken yanında götürdüğünü, bu ziynetlerle davacı tarafın kendilerine araba aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 5.500 TL değerinde 1 adet set, 12,690 TL değerinde 9 adet bilezik, 4.452 TL değerinde 28 adet küçük altın, 318 TL değerinde 1 adet küçüğün büyüğü altın, 650 TL değerinde paranın aynen, mümkün olmadığı takdirde belirtilen değerlerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 maddesi, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir.

Ayrıca, İİK'nun 24/4.maddesi gereğince; taşınır tesliminde, borçlunun yedinde bulunmazsa ilamda yazılı değeri alınır, hükmü bulunsa da aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Gerek tefhim edilen ve tutanakla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler hükmü gereğince cins, nitelik, miktar ve değerlerinin (gram, ayar, TL karşılığı) ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Mahkemece hüküm kısmında bedelinin tahsiline karar verilen ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar (gram ve ayarı) ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak biçimde, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.