Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/11478 K.2015/4138

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı M.. G..'e yönelik davanın reddine, davalı Ö.. G..'e yönelik davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava, ziynet ve çeyiz eşyalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; tefhim edilen kısa kararda “Davacının davalı Mehmet Güler'e yönelik davasının ispat yönünden reddine” denildiği halde; sonradan yazılan gerekçeli kararda “Davacının davalı Mehmet Güler'e yönelik davasının husumet yönünden reddine” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle çelişki yaratılmıştır.

Bu durumda, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde vicdani kanaate göre yeniden bir karar verilmelidir.