Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/12546 K.2015/593

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde; davalı ile 1969 yılından bu yana evli olduklarını, reşit 4 çocuklarının bulunduğunu, ancak, davalının uzun süredir başka bir kadınla gayri resmi yaşadığını, kravat imalathanesi bulunduğunu, aylık gelirinin yüksek olduğunu, ancak maddi-manevi ihtiyaçlarını karşılamadığını belirterek, davalıdan tedbir nafakası talebinde bulunmuştur.

Davalı cevabında;,emekli olduğunu, emekli olabilmek için bankadan kredi çektiğini, bankaya kredi borcunun bulunduğunu, işsiz olduğunu, köyde yaşadığını, üzerine kayıtlı üç daire ile aracının davacı ve çocukları tarafından kandırılarak satıldığını, davacının kirada oturmadığını, davacının üzerine kayıtlı dairelerin bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 500 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından, takdir edilen nafakanın çok yüksek olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamada haklılık nedenine dayalı, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre ayrı yaşamakta haklı olan eş, diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler birliğin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadır (TMK.madde 186/son). Buna göre birliğin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Yargılama sürecinde, davalının sosyo ekonomik durumunun tespiti amacıyla, yalnızca zabıta araştırması yaptırılmış, bu araştırmada ise davalının, Malatya ili .. ilçesi .. Köyünde ikamet ettiği, köyde bir adet evinin bulunduğu, işsiz olduğu, .. marka bir aracının bulunduğu belirtilmiştir. Ne var ki; davacı, davalının kravat imalathanesinin bulunduğunu, varlıklı bir kişi olduğunu iddia etmiş, mahkemece davalının sosyal ekonomik durumu yeterince araştırılmadan, hüküm tesisi yoluna gidilmiştir.

Bu durumda mahkemece; davalının kravat imalat satış işiyle uğraşıp uğraşmadığı, davalıya ait mülk ayrıntılarını havi tapu kayıtları, maaş bordrosu ve banka mevduat hesap kayıtları dosyaya celbolunmak suretiyle davalının tespit olunan sosyo ekonomik durumu dahilinde, TMK md. 4'de vurgulanan hakkaniyet ilkesi uyarınca hüküm tesisi gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.