Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/13052 K.2015/244

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; taraflar arasında görülen boşanma davasında velayetleri davalıya verilen müşterek çocuklar M.. B.. ve B.. Ç.. lehine aylık 500'er TL iştirak nafakasına hükmedildiğini; bu karardan sonra işşiz kalan müvekkilinin takdir edilen nafakayı ödeyemez hale geldiğini ileri sürerek; müşterek çocuklar lehine hükmedilmiş olan iştirak nafakalarının kaldırılmasını, olmadığı takdirde nafakaların 200'er TL'ye indirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile her iki çocuk için iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 250'şer TL'ye indirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, nafakaların ayrı ayrı 250 TL'ye indirilmesine karar verilmekle yetinildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda nafakaların ayrı ayrı 250 TL'ye indirilmesine ve bu nafakaların her yıl TEFE–ÜFE ortalamasına göre artırılmasına karar verilmiştir. Buna göre, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde vicdani kanaate göre yeniden bir karar verilmelidir.