Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/13502 K.2015/11982

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar vekili dilekçesinde; davalıya ait taşınmazın demir kapısının üzerlerine düşmesi sonucu müvekkillerinden Vahide ile eşi Necati'nin yaralandığını, müvekkili Vahide'nin olay nedeniyle iki kere ameliyat edildiğini ileri sürerek; müvekkillerinden Vahide için 20.000 TL (ıslahla 39.000 TL) maddi ve 120.000 TL manevi, müvekkili Necati ile kızı olan müvekkili Mine için 40.000'er TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı Vahide'nin tedavi giderlerinin, dava dışı Ö... İnşaat isimli firma tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın bina malikinin sorumluluğuna dayalı tazminat davası olduğu, ancak taşınmazın malikinin dava dışı H...Ö... S...Holding Anonim Şirketi olup, davalı S.. Ü..nin dava konusu taşınmazda intifa hakkı sahibi olduğu gerekçesiyle, davanın sıfat yokluğundan (husumetten) reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere bir davada maddi olguları ileri sürüp kanıtlamak taraflara, buna uygun olarak da uygulanacak yasa maddelerini bulmak, olayın hukuki nitelendirmesini yapmak ve uygulamak görevi hâkime aittir (HMK m. 33, HUMK. m. 76).

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı üniversitenin intifa hakkına sahip olduğu taşınmazı müze olarak kullandığı, olay tarihinde müzenin giriş kapısının açma – kapama düzeneğinin arızalı olduğu, bu nedenle davalı üniversiteye bağlı olarak çalışan güvenlik görevlisi tarafından itilerek açılmaya çalışılan kapının, raydan çıkarak caddede yürümekte olan davacı Vahide'nin üzerine düştüğü anlaşılmaktadır.

Bu olgular ve dava dilekçesi birlikte değerlendirildiğinde; davacıların, hem adam çalıştıranın sorumluluğuna, hem de bina malikinin sorumluluğuna dayanarak davalı üniversite aleyhine dava açtığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davalı üniversite ile dava dışı malik arasında yapılan intifa sözleşmesinde, müzenin işletimi ve gayrimenkul üzerindeki tüm binaların ve bahçenin bakım, gözetim, güvenlik vb giderlerinin davalı üniversiteye ait olduğu kararlaştırılmıştır. Anılan sözleşme hükmüne göre, intifa hakkı sahibi olan davalı üniversite, binanın bakımındaki eksikliklerden doğan zararlardan, malikle birlikte müteselsilen sorumludur. Nitekim, dava sürerken yürürlüğe giren TBK. nun 69/2 maddesi ile yapılan düzenleme de aynı doğrultudadır.

Buna göre, mahkemece; yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.