Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/13541 K.2015/2068

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde; davacının, davalı şirketle yapılan 08.07.2012 tarihli elektrik abone sözleşmesi gereğince elektrik kullandığını, davacının elektrik faturalarında yer alan "kayıp enerji bedeli" adı altında gösterilerek haksız olarak davacıdan tahsil edilen 171.522,41 TL'nin son ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; yetki itirazında bulunmuş, düzenlemenin ilgili mevzuata uygun olduğunu, EPDK tarafından belirlenen kurul kararına dayanarak tahsil edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 14.11.2012 gün ve 2012/28 E-447 K. sayılı karar ile; kayıp enerji bedeli için davacıya herhangi bir ek hizmet verilmeksizin ya da kayıp enerji bedeli için masraf yapılmaksızın bu ücretin davacıdan tahsil edildiği, davalı şirketin davacının kusur ve eyleminden kaynaklanan kayıp enerji bedelinin davacıdan tahsili yoluna gidildiği, bunun mevzuata, hak ve nesafet ilkelerine uygun olmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.09.2013 günlü ve 2013/10703 E-12804 K. sayılı ilamı ile ''...tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın reddi cihetine gidilmesi gerekirken...'' gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar, dairemizin bozma ilamı ve mahkemenin gerekçeli karar tarihinden sonra, Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 gün ve 2013/ 7-2454 E.-2014/679 K. sayılı ilamı ve dairemizin anılan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda yerleşen görüşü ile davalı kurumun kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı benimsenmiş ise de;

Uzun yıllardan beri Yargıtay'ın kökleşmiş sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usuli kazanılmış hak müessesesi, Usul Hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir. Bu hukuki kuralın ancak iki istisnası bulunmaktadır. Bunlardan biri mahkemece Yargıtay bozma kararına uyulduktan sonra görülmekte olan davaya uygulama imkanı olan yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararının çıkması, diğeri de 04.02.1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirlendiği üzere hükmüne uyulan bozma kararından sonra görevle ilgili yeni bir yasal düzenlemenin getirilmiş olmasıdır.

Hal böyle iken; Dairemizin bozma kararına uyulmakla davalı açısından meydana gelen usuli kazanılmış hak istisnaları somut olayda sözkonusu değildir.