Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/14411 K.2015/7239

Taraflar arasındaki ziynet alacağı-iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde;tarafların 13.07.2009 tarihinde evlendiklerini,bu evliliklerinden bir müşterek çocukları olduğunu,davalının kusuru nedeni ile evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini,davalı tarafından Düzce Aile Mahkemesinde açılan boşanma davasının reddedildiğini,davacının tüm eşyalarına davalı tarafça el konulduğunu,tüm eşyaları ve ziynetlerinin davalıda olduğunu,

belirterek 10 adet altın bilezik,9 adet burma bilezik,98 adet cumhuriyet altını ile müşterek çocukları Denizhan Kerem'e sünnet düğününde takılan 6 adet cumhuriyet altını ile kendisine ait 1 adet 600 TL değerinde kol saati ile 2.600 TL paranın aynen iadesini,mümkün olmadığı takdirde ise ziynet eşyaları yönünden ödeme günündeki rayici üzerinden ve yasal faizi ile,saat ve para için ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde;tarafların evlenmeleri sonrasında düğünde takılan tüm altınların davacıya verildiğini,ziynetlerin davacının zilyetliğinde olduğunu,talep edilen kol saatinin de davacıda olduğunu,davacının boşanma neticesinde kendi anahtarı ile müşterek haneye girerek eksik kalan eşyalarını da toplayarak gittiğini,davacının iddia ettiği kadar ziynet eşyasının olmasının mümkün olmadığını,davacının 2.600 TL parası olduğunu iddia ettiğini,ancak çalışmadığı için bu miktarda parası olduğu iddiasını da kabul etmediklerini,müşterek çocuğa ait olan 6 adet çeyrek altının ise evlilik sürecinde bozdurularak harcandığını,bu nedenle

ekonomik durumları bozuk olduğu zaman bozdurularak harcanan müşterek çocuğa ait 6 adet çeyrek altının davacının rızası ile bozdurulup harcandığından bu yöndeki talebinin de hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile;her biri 22 ayar altın olmak üzere;her biri 11 gr.ağırlığında 4 adet,her biri 7,5 gr.ağırlığında 4 adet,her biri 10 gr.ağırlığında 2 adet,her biri 14 gr.ağırlığında 3 adet,her biri 17 gr.ağırlığında 2 adet,her biri 12 gr. Ağırlığında 4 adet bilezik ile 80 adet çeyrek altının davalı tarafından davacıya aynen iadesine,mümkün olmadığı takdirde ziynetlerin ödeme tarihindeki rayiç bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline,540 TL'nin ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, iadesi mümkün değilse bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İspat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden kimseye düşer. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise kadın tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Bu bağlamda kural olarak davacı kadın, dava konusu ettiği ziynet eşyalarının varlığını ve evden ayrılırken bunların zorla elinden alındığını, ziynetlerin müşterek hanede ya da davalıda kaldığını ispat etmek zorundadır. Zira; olağan olan ziynet eşyasının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir.

Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.Bu doğrultuda mahkemece, dinlenen davacı tanıklarının beyanları ile alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne yönelik kurulan hükümde isabetsizlik bulunmamaktadır.Ancak,hükümde ziynet eşyalarının ödeme tarihindeki rayiç bedeli üzerinden temerrüt tarihinden itibaren faiziyle tahsiline ilişkin kurulan hükmün infazda tereddüt oluşturacak mahiyette olduğu anlaşıldığından, bu husus hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.