Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/15533 K.2015/8342

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 21.04.2010 tarihinde evlendiklerini, 02.08.2010 tarihinde davalı kadının kendi şahsi eşyaları ile birlikte davacıya ait ev eşyalarını götürdüğünü, mahkemece tespit yaptırdıklarını, ev eşyalarıın aynen, olmadığında 29.911 TL bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili cevabında; davalı kadının çeyiz olarak getirdiklerini giderken götürdüğünü bildirerek davanın reddini istemiştir. Mahkemece; 2010/144 D. İş dosyası ile tespiti yapılan ve bilirkişi raporu ile belirlenen eşyaların aynen, olmadığında 5.245 TL bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dairemizin 20.06.2013 tarih, 2013/8195 E. - 10679 K. sayılı ilamı ile “Mahkemece, her bir talep hakkında hüküm kurulması gerekirken, sadece Tekirdağ Aile Mahkemesinin 2010/144 D. İş sayılı dosyasında tespiti yapılan eşyalar hakkında hüküm kurulmuştur. HMK'nun 297/2.maddesine göre.

“Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir, denilmektedir. O halde, davacının davalı tarafından müşterek konuttan götürülen eşyalarıyla ilgili talebi hakkında hüküm kurulmamış olması usule aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.” gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra hükme esas alınan bilirkişi raporunda açıklanan 74 parça ev eşyasının davalıdan aynen, olmadığında 7.432 TL bedelinin tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./..

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin tespitinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada; davacı koca tarafından, davalı kadının götürdüğü ev eşyalarının iadesi talep edilmektedir.

Davalı kadının; 02.08.2010 tarihinde ev eşyalarını alarak evden ayrıldığı, davalı koca tarafından müşterek hanede 03.11.2010 tarihinde Tekirdağ Aile Mahkemesince delil tespiti yaptırıldığı, 2010/144 D. iş dosyası ile toplam 43 adet ev eşyasının evde bulunduğunun tespitinin yapıldığı ve mevcut eşyaların yediemin olarak aynı tarih itibariyle tespit isteyen davacıya teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, 2010/144 D. iş dosyası ile müşterek hanede bulunan ve davaya konu edilen taşınır eşyaların bir kısmının davacıya yediemin olarak teslim edildiğine ve davacının tasarrufuna bırakıldığına göre, taşınır eşyaların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tesbitini karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Bu durumda, mahkemece; davacıya ait olan ve davalıda bulunan eşyalar yönünden davacıya iadesine karar verilmesi, davacının zilyetliğinde bulunan ve değişik iş dosyası ile teslim edilen eşyalar yönünden ise; mülkiyetin davacıya ait olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.