Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/1607 K.2014/8731

Taraflar arasında görülen ziynet eşyanın iadesi-bağıştan rücu davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; tarafların Ordu Aile Mahkemesi'nin 01/03/2007 tarih ve 2007/85 E-.2007/30 K.sayılı kararı ile boşandıklarını, müvekkile düğünde takılan ve hediye edilen eşyaların.

32 adet fantezi altın bilezik (her biri ortalama 20 gr ağırlığında), 34 adet çeyrek Cumhuriyet altını, 2 adet set takımı (küpe, yüzük, vs.), 1 adet pırlanta yüzük, 5 adet altın künye, 1 adet gazili altın künye ve o tarihteki değeri 10.000 TL olan A.B.D doları ve Eurodan ibaret olduğunu, Almanya'yı terk edip baba evine gelen müvekkilinin Ordu'ya geldiğinde yanında hiçbir ziynet eşyası ve parasının bulunmadığını belirterek, ziynet eşyalarının aynen iadesini, iadesi mümkün olmadığı taktirde bedelleri olan 40.000 TL'nin davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ziynet eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmaması halinde bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür.

Somut olayda taraflar arasındaki uyuşmazlık, düğünde takılan ziynet eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmaması halinde bedellerinin tahsili istemine ilişkin olup, buna göre uyuşmazlığın ''Aile Hukukuna" ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davanın konusu, Aile Hukukundan kaynaklandığına göre, açılan bu davanın 4787 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince, Aile Mahkemesinde bakılması gerekmektedir.

Mahkemelerin görevinin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınması gerekir. Bu nedenle o yerde ayrı bir aile mahkemesi varsa çekişmenin aile mahkemesinde görülmesi, aksi halde davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gözetilmeden anılan kanun hükmüne aykırı şekilde genel mahkeme tarafından hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.