Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/17879 K.2015/14204

Taraflar arasında görülen borcuna dayalı menfi tespit (elektrik aboneliği) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı kurumun müvekkili M..

K.. aleyhine 1600 no.lu elektrik aboneliği borcundan dolayı Çankırı İcra Müdürlüğü'nün 2007/316 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptığını ve takibe konu bu borcun müvekkili Mehmet tarafından ödendiğini, bu kez davalı kurumun aynı borca ilişkin olarak yine müvekkili Mehmet aleyhine Çankırı İcra Müdürlüğ'nün 2009/1693 Esas sayılı doysası ile mükerrer takip başlattığını ve diğer davacı Yunus'un da bu takip dosyasında icra kefili olmak zorunda kaldığını belirterek,

müvekkilleri davacıların mükerrer nitelikte olan Çankırı İcra Müdürlüğü'nün 2009/1693 Esas sayılı icra takip dosyasında borçlu olmadıklarının tespitine ve davacı Yunus'un maaşına haciz konulmak sureti ile icra dosyasına ödenmiş olan 2.983,30 TL'nin davacılara iadesine, ayrıca haksız ve kötüniyetli takip dolayısıyla davalının %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurumun, Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş. Hisselerini özelleştirme kapsamında, 1 Temmuz 2008 tarihinde yapılan ihale ile devraldığını, dolayısıyla 2007 yılında yapılan takibin müvekkili kurum ile ilgisi olmadığını, davacı Mehmet'in elektrik aboneliğinden kaynaklı borçlarının ödenmediğinin tespit edilmesi üzerine bu kez müvekkili kurum tarafından icra takibi başlatıldığını, iki icra takip dosyası arasındaki asıl alacak ve faiz kalemlerinin farklı olduğunu, kaldı ki müvekkili kurum tarafından yapılan ikinci takipte davacı Yunus'un icra kefili olmasının da bu takibin mükerrer nitelikte olmadığını açıkça gösterdiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacıların Çankırı İcra Müdürlüğü'nün 2009/1693 Esas sayılı takip dosyasında borçlu olmadığının tespitine, 2.983,30 TL'nin davacılara iadesine ve kötüniyetli takip yapmış olması nedeni ile asıl alacağın %40'ı oranında tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Menfi tespit davasında; mahkemece alacaklının borçluyu davayı açmaya zorladığı ve takibinde de haksız ve kötüniyetli olduğu kanısına varılır ise, borçlunun (davacının) talebi ile dava sebebiyle uğradığı zararın alacaklıdan (davalıdan) tahsiline karar verilir.

Somut olayda; özelleştirme işlemleri sonucunda 1 Temmuz 2008 tarihinde yapılan ihale ile faaliyetlerine başlayan davalı kurumun (alacaklının) yaptığı icra takibinde haksız ve kötüniyetli olduğu ispat edilemediğinden, davacının tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,