Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/18492 K.2015/4900

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Kayseri 1.Aile Mahkemesinin 02/12/2013 tarihli 2013/507 Esas 2013/1026 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, boşanma ile birlikte davalı için aylık 200,00-TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, müvekkilinin çalışmadığını, davalının 1.000,00-TL' den fazla maaşı olduğunu, çalıştığını belirterek davalı için daha önce bağlanan nafakanın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların asılsız olduğunu, davalının aylık 2.500,00-TL geliri bulunduğunu, davacının kira ödediğini, giderlerinin arttığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının 1.142,40 TL ücretle çalıştığı, dolayısıyla yoksulluk durumunun ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın kabulü ile nafakanın kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK nun 176.maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Yargıtay HGK.nun 07.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir. HGK.nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması," yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir. (HGK. 07.10.1998 gün 1998/2-656 E.,1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2-1158-1185 sayılı ve 01.05.2002 gün 2002/2-397-339 sayılı kararları).

Davalı kadın boşanma davası sırasında bir işte çalışmamaktadır. Kendisine aylık 200 TL yoksulluk nafakası bağlanmış, boşanmadan sonra asgari ücret seviyesinde düzenli gelire kavuşmuştur. Aldığı nafaka ile geçinmesi günümüz ekonomik koşullarında mümkün görünmediği gibi aldığı nafaka ile, aylık ücret miktarı toplamı ise, davalıyı yoksulluktan kurtaracak düzeyde değildir.

Zira yoksulluk durumu, günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları değerlendirilerek takdir edilmelidir. Yoksulluk nafakası ahlaki ve sosyal düşüncelere dayanır. Mahkemece dava tarihindeki şartlara göre davalının yoksulluğunun zail olmadığı, asgari ücret sınırındaki gelirinin varlığının yoksulluk nafakasının tamamen kaldırılmasına neden olmayıp indirme şartlarının bulunup bulunmadığı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının dava dilekçesindeki kaldırma talebi içinde indirme talebinin de olduğu (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince), davacının ekonomik durumunun etraflıca araştırılması gerektiği hususu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın tamamen kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.