Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/19444 K.2015/15214

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 07/10/2009 itibarı ile 657 Sayılı Kanunun değişik 97/b maddesi uyarınca memuriyetten çekilmiş sayılarak ilişiğinin kesildiğini, 2009 yılı Eylül, Ekim, Kasım, Aralık aylarında ödenen toplam 4.843,94 TL. nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep edilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 396,75 TL alacağın 15/09/2009 tarihinden, 1489,03 TL alacağın 15/10/2009 tarihinden, 1489,03 TL alacağın 15/11/2009 tarihinden, 1469,13 TL alacağın 15/12/2009 tarihinden işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıya fazla ödendiği iddia olunan bedellerin tahsili talebine ilişkindir.

Karar tarihi itibariyle geçerli olan AAÜT 12. maddesine göre "(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.666,66 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez." hükmü yer almaktadır.

Buna göre davalı kurumun davayı kabulü halinde, AAÜT 12. maddesi gereği kabul edilen miktara göre 581,27 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur. Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.