Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/19594 K.2015/15015

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı arasında ........ plakalı aracın tamir ve bakımı için alışveriş gerçekleştiğini, davalıya ait araç için yapılan 7.000 TL bedelli parça ve işçilik bedeli için davalının 2.275 TL’lik bir bono verdiği, kalan borcu ise daha sonra ödeyeceğini beyan ettiğini, ancak bonoyu ve açık hesap borcunu ödemediği, ödenmeyen 4.725 TL için Konya 9. İcra Müdürlüğü tarafından başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini, davalının borcu ödediğini ispatlaması gerektiğini, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40'dan aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına karar verilmesini vekaleten dava ve talep edilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; bir kısım borç için bono verildiği ve kalan borç için söz alındığı iddiasının tutarsız olduğunu, borcun tamamının ödendiğini, Konya sanayilerinde birçok işlemin teamül gereği senetsiz yapıldığı, borcun bulunmadığına dair tanık dinlenilmesini, davanın reddini ve %40 oranında kötüniyet tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece; dosyaya sunulan faturanın kapalı fatura olduğu, dolayısıyla fatura bedelinin ödenmiş olduğu anlamına geldiği, ispat yükünün davacı tarafta olduğu anlaşıldığından davacı tarafa yemin deliline dayanıp dayanmayacağı hatırlatıldığı, davacı taraf yemin deliline dayanmayacağını bildirdiği, davacının alacağını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TBK md.470 vd. düzenlenen eser sözleşmesine dayalı araç tamir bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

MK'nun 6. maddesine göre herkes iddiasını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.

TBK’nun 470. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda işin yapılıp teslim edildiğini ve iş bedeline hak kazanıldığını kanıtlama yükü yükleniciye, iş bedelinin ödendiğini ispat külfeti ise iş sahibine düşer.

Somut olayda; davalı, davacı ile arasındaki sözleşmenin varlığına ve iş bedeline itiraz etmediğini, ancak davacının düzenlemiş olduğu faturanın kapalı fatura niteliğine haiz olduğundan bahisle iş bedelini ödediğini iddia etmektedir.

Dosyaya sunulan ve dava konusu işe ait olduğu iddia edilen faturada imza ve kaşenin faturanın altında yer almadığı görülmektedir. Bu nedenle, davalının dayandığı dosyaya ibraz edilen fatura açık fatura niteliğinde olduğundan iş bedelinin ödenmediğinin kabulü ile ispat yükü davalıya düşecektir.

O halde mahkemece; iş bedelinin ödendiğine ilişkin ispat yükü üzerinde olan davalıya iş bedelinin ödendiğine dair delilleri sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.