KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2014/19706 E., 2015/5566 K.·Mahkemesi : Dazkırı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2015
- Tarihi
- 08/05/2014
- Numarası
- 2013/195-2014/46
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkilinin anne-babasının Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/74 Esas 2009/28 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, davacı lehine aylık 200 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, reşit olması nedeniyle iştirak nafakasının son bulduğunu, Afyonkarahisar İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nde öğrenim gördüğünü, 700 TL gideri olduğunu, annesinin davalıdan almakta olduğu yoksulluk nafakası ile hayatını sürdüğünü ve başkaca gelirinin olmadığını belirterek, aylık 700,00 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; daha önce davacı lehine hükmedilen aylık 200-TL iştirak nafakasının yardım nafakası olarak aylık 500-TL'ye yükseltilmesi yönünde hüküm kurulmuştur.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Somut olayda, davacı çocuk dava tarihi itibariyle ergindir. Böylece TMK'nın 328/1 maddesi uyarınca iştirak nafakası son bulmuştur. Bizzat reşit çocuk tarafından eğitiminin devam ettiği belirtilmek suretiyle açılan iş bu dava, TMK'nın 364. maddesi kapsamında "yardım nafakası" verilmesine ilişkindir. O halde Mahkemece yardım nafakası şeklinde niteleme yapılarak karar verilmesi gerekirken 200-TL iştirak nafakasının yardım nafakası olarak aylık 500-TL'ye yükseltilmesi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2014/19706, K. 2015/5566, 2 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama