KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2014/20642 E., 2015/20107 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2015
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Bakanlığa bağlı ... görevli davalıya 15/06/2008 - 15/05/2013 tarihleri arasında sehven 9 puan ilave eğitim öğretim tazminatı ödendiğini, yersiz ödenen tutarın iadesi için tebligat yapıldığını, ancak davalının borcu ödemediğini ileri sürerek; yersiz ödenen 3. 119,56 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; sehven ödeme iddiasının hukuksal dayanaktan yoksun olduğunu, Türkiye'nin birçok ilinde aynı alanda çalışan öğretmenlerin bu tazminattan yararlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile, 3.119,56 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davalı temyiz etmiştir.
Somut olayda, dava; sebepsiz zenginleşmeye dayanan alacak davası olup, davalıya yersiz ödendiği iddia olunan bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsili istenilmiştir. Dava konusu bedele ilişkin olarak, davacı tarafından ... 16.İdare Mahkemesine 2013/1402 E. sayılı dava açılmıştır. Mahkemece, idare mahkemesinde görülen dosyasının sonuçlanması beklenmeden karar verilmiştir.
Hal böyle olunca, mahkemece; ... 16.İdare Mahkemesine 2013/1402 E. sayılı dava dosyasının sonucunu beklenerek, karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. Bozma sebep ve şekline göre, davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2014/20642, K. 2015/20107, 11 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama