KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2014/21420 E., 2015/8460 K.·Mahkemesi : Çanakkale Aile Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2015
- Tarihi
- 28/01/2014
- Numarası
- 2013/41-2014/56
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Karar, davacı vekili tarafından temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım kararı verilmesi istemli olarak temyiz edilmiştir.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davacı vekilinin temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.
Bu durumda aynı yasanın 336/3. maddesi uyarınca davacı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebi ile ilgili karar vermeye yetkili mercii temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairemiz olduğundan, davacı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına,
davacı vekilinin adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiç bir bilgi ve belgeye yer verilmediği gibi davanın reddi yönündeki mahkeme hükmüne ilişkin temyiz istemleri bakımından peşin olarak yatırılması gereken harç ve sair giderlerin miktarı karşısında, adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davacı vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Şu durumda davacı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2014/21420, K. 2015/8460, 13 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama