KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2014/21442 E., 2015/3494 K.·Mahkemesi : Manavgat 4. Asliye Hukuk(ticaret) Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2015
- Tarihi
- 18/12/2013
- Numarası
- 2012/278-2013/467
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Dava, davacı aboneden tahsil edilen kayıp/kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir.
Mahkemece; parakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifinin bulunmadığı, tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedelinin parakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, bu nedenle dağıtım şirketlerinin sözkonusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmalarının mümkün olmadığı, EPDK kararı iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağladığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
HGK'nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemizin yerleşen uygulamasına göre, kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliklere aykırı bulunduğu ve davalının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı açıktır.
Hal böyle olunca, mahkemece; davacı aboneden tahsil edilen dava konusu kayıp-kaçak bedeli hakkında inceleme ve araştırma yapılmalı, gerekirse bu konuda bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle, davacının talebine konu kayıp-kaçak bedeli miktarı hesaplanmalı ve sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2014/21442, K. 2015/3494, 4 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama