Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/21709 K.2015/17829

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dilekçesinde; müvekkillerinin işyerinde kaçak elektrik kullanıldığından bahisle davalı tarafından kaçak elektrik tutanakları düzenlenip, her bir tutanak için ayrı ayrı kaçak elektrik bedeli faturası tahakkuk ettirildiğini, tahakkuka konu faturadaki miktarların fahiş olduğunu ileri sürerek; müvekkillerinin davalıya toplam 36.407,35 TL borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacıların işyerine abone olmak için başvuru yapmadan, kuruma kayıtlı ve mühürlü olmayan sayaç takarak kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, tahakkukların yönetmeliğe uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13.maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15.madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme

yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı, bu yöntemlerde Kurul onayı olmaksızın değişiklik yapılamayacağı, geçici 3.madde hükmünde de bu yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra 15.madde kapsamındaki kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre ve tüketim miktarı hesaplama ve tahakkuk yöntemlerine ilişkin usul ve esasların TEDAŞ ve bağlı ortaklıkları ile piyasada mevcut sözleşmeleri kapsamında faaliyet göstermekte olan diğer tüzel kişiler tarafından Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin geçici 2.maddesi uyarınca düzenlenecek tarife önerileri ile birlikte Kuruma sunulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından 21.03.2003 gün 122 sayılı kararı alınmıştır. Aynı kurulun 29/12/2005 tarihli toplantısında ise; 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olaya gelince; davalı kurum görevlilerinin davacıların kayıtsız sayaçla abonesiz kaçak elektrik kullandıklarını belirlemeleri üzerine 16.05.2005 ila 11.01.2008 tarihleri arası zaman diliminde ayrı ayrı kaçak elektrik tespit tutanakları düzenlenmiş, mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından kaçak elektrik tüketimi hesabı, tutanak tarihleri gözetilerek Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 122 ve 622 sayılı kararına göre ayrı ayrı yapılmamış, mahkemece bu bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulmuştur.

Davacı tarafın (542,09 TL, 14.197,23 TL, 2.379,99 TL, 2.150,28 TL'lik 4 adet fatura dışında kalan faturalar yönünden) sorumlu tutulabileceği kaçak elektrik bedelinin 1 Ocak 2006 tarihinden önceki tutanaklara ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 21.03.2003 günlü 122 sayılı kararına, 1 Ocak 2006 tarihinden sonraki tutanaklar için ise 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararı esas alınarak ve yukarıda açıklanan yönetmelik hükümlerine göre ayrı ayrı hesaplanması gerektiği kuşkusuzdur.

Bilirkişi raporu bu yönü ile yönetmeliğe uygun değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle dosyanın bilirkişiye verilmesi, (542,09 TL , 14.197,23 TL, 2.379,99 TL, 2.150,28 TL lik 4 adat faturalar dışında kalan faturalar yönünden) tutanak tarihleri gözetilerek Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 21.03.2003 günlü 122 sayılı ve 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararı ve Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu.

21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararı uyarınca kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli dahil edilmeden) ayrı ayrı hesaplanması konusunda denetime elverişli ek rapor alınarak davalının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmesi yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.